سینماگران ایرانی در 29 دورهای که از برگزاری جشنواره فیلم فجر گذشته نشان دادهاند که تمایل چندانی به ساخت فیلمهای سیاسی ندارند.
در برخی از دورههای جشنواره البته کارگردانهایی بودهاند که با ایگرایش فیلم ساختهاند و توانستهاند جوایز مهمی را هم از جشنواره بگیرند. اما در سالهای گذشته، اتفاقات سیاسی داخلی و منطقهای، دغدغهای برای مدیران ایجاد کرد تا به ساخت فیلمهایی با رویکرد سیاسی رو بیاورند.از سوی دیگر برخی از هنرمندان هم که سابقه کار در این حوزه را داشتند، فارغ از نگاه دولتی به ساخت فیلمهایی با مضامین سیاسی روی آوردند.
در جشنواره بیست و نهم پنج فیلم سیاسی به نمایش درآمد. «گزارش یک جشن» ابراهیم حاتمیکیا، «پایاننامه» حامد کلاهداری، «اخراجیها 3» مسعود دهنمکی، «خیابانهای آرام» کمال تبریزی و مستند سیاسی «جعبه سیاه، یازده سپتامبر» محمدرضا اسلاملو فیلمهای سیاسی جشنواره بیست و نهم بود. از میان این فیلمها «اخراجیهای 3» و «پایاننامه» به اکران عمومی در آمد.
دو فیلم «خیابانهای آرام» و «گزارش یک جشن» با وجود پیگیری تهیهکنندگانشان موفق به گرفتن پروانه نمایش نشدند. باید دید از میان هفت فیلم سیاسی جشنواره امسال کدام یک بدون مشکل میتوانند اکران شوند.البته ممکن است در بین فیلم های جشنواره امسال باشند فیلم های دیگری که با این رویکرد تولید شده اند اما هنوز کسی از مضمون آن چیزی نمی داند و پس از اکران در جشنواره است که رویکرد آن مشخص می شود.
