فرارو- سیامین جشنواره فیلم فجر در حالی به روز افتتاحش نزدیک میشود که خانه سینما بسته شده و قرار است سازمان سینمایی هم همزمان با برگزاری جشنواره رونمایی شود، از این حرفها که بگذریم جای خالی نسل مياني و نسل اول سينماگران در جشنواره فیلم فجر امسال کاملا مشهود است، انگار در سالی که گذشت چرخه تولید به نفع تازهنفسها چرخیده است و خیلی از بزرگان عالم سینما از نفس افتادهاند ...
به گزارش سرویس فرهنگی هنری فرارو، یکی از منتقدین کهنهکار سینمایی که خودش عضو هيات انتخابي جشنواره سیام است معتقد است که: «اگر قرار بود سيامين دوره جشنواره فيلم فجر از هر نظر شاخص باشد و بهانهاي براي مهمترين و بزرگترين رويداد سينماي داخلي شود، اقتضاي آن اين بود كه بلافاصله و بعد از جشنواره 29 چرخه توليد و سياستهاي آن اعمال شود. ولي در شرايطي كه در تداوم آزمون و خطا و بدون يك برنامه اجرايي مدون در حال برگزاري جشنواره سيام هستيم، نبايد انتظار بيشتري داشت.»
به گزارش شرق، جواد طوسی چنین افزود: «وقتي فيلمساز اجتماعي به طور ناخواسته به انزوا كشيده ميشود سينما دچار شكست ميشود. در نسل قديميتر فيلمسازاني مثل ناصر تقوايي كنار گذاشته ميشوند، مسعود كيميايي كه در جشنواره قبل فيلماش مورد تشويق قرار گرفت، طبيعي بود كه براي ساخت فيلم «تبعيد سايهها» بسترسازي مناسبي صورت گيرد كه عملا اين اتفاق نيفتاد يا عباس كيارستمي خارج از جغرافياي خودش به دنبال مخاطب ميگردد. كيانوش عياري به افسردگي رسيده و فيلمسازاني مانند حاتميكيا در وضع سياست زده سينما فيلمهايشان ناديده گرفته ميشود.»
هرچند در میان کارگردانانی که امسال بر سر سودای سیمرغ رقابت دارند حضور استثنایی یکی از سینماگران نسل اول در جشنواره جلب توجه میکند، مثلا داریوش مهرجویی که در سالهای اخیر انتظارت هوادارانش را برآورده نکرده است و حتی صدایشان را هم درآورده است داريوش مهرجويي كه دروه قبل با فیلم «آسمان محبوب» موفق شد سيمرغ بلورين بهترين کارگرداني را در بخش بينالملل كسب كند حالا با «نارنجيپوش» در بخش سوداي سيمرغ سيامين جشنواره فيلم فجر حضور دارد.
از نسل میانی نیز میتوان به همايون اسعديان اشاره کرد که پيش از اين با «طلا و مس» در بيست و هشتمين جشنواره فيلم فجر شركت كرده بود و در پايان جايزه ويژه هيات داوران را در بخش كارگرداني دريافت كرد و حالا با «بوسيدن روي ماه» در جشنواره فيلم فجر حضور دارد.
و فرزاد موتمن هم با «بيداري»، رسول صدرعاملي با «در انتظار معجزه»، خسرو معصومي با «خرس»، مهدي صباغزاده با «راه بهشت»، سامان مقدم با «يه عاشقانه ساده»، احمد امینی با «بيخداحافظي»، فريدون حسنپور با «من و زيبا» و سعيد سهيلي با «گشت ارشاد» در اين دورهي جشنوارهي فيلم فجر حضور دارند.
اما کارگردانان صاحب نام و جوانی هم هستند که در همین سالهای اخیر نامشان مطرح شده و درخشیدهاند، مثل محمدعلي باشه آهنگر كه «ملكه» را به جشنواره سيام فجر آورده است، ماني حقيقي با «پذيرايي ساده»، حسن فتحي هم پس از يك دوره غيبت با «يك روز ديگر» به جشنواره آمده است.
عبدالرضا كاهاني هم از جمله كارگرداناني است كه چند سالی است که تنور جشنوراه را گرم میکند، او که سال گذشته با «اسب حيوان نجيبي است» حضور داشت حالا با «بيخود و بيجهت» در بخش سوداي سيمرغ سيامين دوره جشنواره فيلم فجر شرکت کرده است.
سامان سالور با «آمين خواهيم گفت» و پيمان معادي با اولين تجربهي كارگردانياش،«برف روي كاجها» و مهدي كرمپور با «پل چوبی» به بخش مسابقه جشنوارهي فيلم فجر راه يافته است، علي مصفا که بیشتر به عنوان بازیگر شناخته شده «پله آخر» را با خود به بخش مسابقه جشنواره آورده است.
رهبر قنبري كه با دست پر آمده است، او «روييدن در باد» را به جشنواره فجر آورده است و در بخش مستندهاي بلند جشنواره هم «آينههاي غبار گرفته» را ارايه كرده است.
جشنواره امسال واقعا جشنواره سال اولیهاست، مثلا محمدحسين فرحبخش پس از سالها تهيهكنندگي، روي صندلي كارگرداني نشست و «زندگي خصوصي» را روانه سيامين جشنواره فيلم فجر كرد و رضا عطاران که سال گذشته به عنوان بازيگر فيلم «ورود آقايان ممنوع» در جشنواره حاضر بود حالا در اولين تجربه كارگردانياش با فيلم «رضا هرگز نميخوابد» در جشنواره فيلم فجر حضور دارد.
از دیگر کارگردانان که سودای سیمرغ در سردارند میتوان به پرويز شيخ طادي با «روزهاي زندگي»، جواد اردكاني «شور شيرين»، علي وزيريان با «يك وجب آسمان»، مصطفي كيايي با «بزن بريم بهشت» علي قويتن با «پرواز بادبادكها»، علي عطشاني با «تلفن همراه رييس جمهور»، كاظم راستگفتار با «چک»، مهدي فيوضي با «محرمانه تهران»، منوچهر هادي با «يكي ميخواد باهات حرف بزنه»، فرزاد اژدري با «سلام بر فرشتگان» و در نهایت مهرداد غفارزاده در اولین تجربه کارگردانی با «گيرنده» از26 فيلم بخش رقابتي جشنواره به حساب میآیند
جشنواره سیام در حالی آغاز میشود که حضور کارگردانان جوان و تازهنفس در آن کاملا واضح و مبرهن است، جواد طوسی در این باره معتقد است که اگر با وضع موجود جشنواره سيام فرصتي براي نسل باانگيزه جوان باشد و تلاشي براي بيرون آوردن جوهره آنها شود ميتواند باعث اميدواري سينماي ايران باشد.
اما طوسی در پایان حرفهایش گفته است: «در وضع سياست زده سينما، سياستگذاريها هر كدام به يك نوع باب طبع سينماي فرهنگي دولتي و بنياد فارابي است و از طرفي سينماي فاخر فقط در مضامين مذهبي ديده ميشود. در فضاي كنوني كه تعريف حرفهاي از دست رفته، فيلمسازی جوان و پر انرژي چگونه ميتواند تعريف مناسبي از سينماي خود ارايه كند؟»
