یک کارشناس مسائل بین المللی معتقد است: «اینکه اوباما بر مذاکره تاکید می کند منظورش این است که ایران پیش زمینه مذاکرات که توقف غنی سازی اورانیوم است را انجام دهد و آنگاه مذاکرات را آغاز کنند که چنین شرطی از سوی ایران پذیرفتنی نیست و ایران مسئله غنی سازی اورانیوم را خط قرمر خود می داند.»
باراک اوباما روز سه شنبه و پس از تحریم های جدید وضع شده علیه ایران از سوی اتحادیه اروپا، در سخنرانی خود در نشست مشترک اعضای سنا و مجلس نمايندگان ضمن ایراد اتهامات دوباره به برنامه صلح آمیز هسته ای ایران گفت: «ترديدی نيست که آمريکا مصمم است از دستيابی ايران به تسليحات هسته ای جلوگيری کند و برای رسیدن به چنين هدفی هيچ گزينه ای از روی ميز کنار گذاشته نخواهد شد.»
رييس جمهوری آمريکا در عین حال اضافه کرد: «اما حل و فصل مسالمت آميز اين مساله هنوز هم امکان پذیر است و به مراتب بهتر است و اين در صورتی است که ايران رويکرد خود را تغيير داده و تعهدات خود را اجرا کند، در اين صورت می تواند دوباره به جامعه بين المللی بپيوندد.»
حسن بهشتی پور کارشناس مسائل بین المللی در گفتگو با فرارو درباره اظهارات اوباما، گفت: «ابتدا باید بگویم متاسفانه در ایران تنها بخشی از صحبت های افراد را نقل قول می کنند به طوری که در این مورد اوباما در حالی که تاکید کرد تمامی گزینه ها بر روی میز است و به نوعی اشاره غیر مستقیم به اقدام نظامی داشت، سپس تاکید نمود که آمریکا هم چنان به دنبال راه حل مذاکره و گفتگو است. این موضوع در واقع استراتژی ای است که در دو سال گذشته مرتب از سوی اوباما پیگیری شده است. یعنی از یک طرف با پارامترهای مختلف از جمله تحریم به ایران فشار می آورند و از طرف دیگر دم از مذاکره می زنند و می خواهند ایران به مذاکراتی تحت فشار تن دهد.»
وی ادامه داد: «استراتژی آنها این است که باید از یک طرف با متهم کردن ایران به فعالیت های تروریستی و نقض حقوق بشر و مسائل مربوط به تولید سلاح های کشتار جمعی فضای منفی بین المللی را علیه این کشور ایجاد کرد و از طرف دیگر صحبت از مذاکره و گفتگو کنند چرا که نمی خواهند به دنبال اقدام نظامی باشند. امروزه اقدام نظامی آمریکا علیه ایران یک خودکشی است. آن هم در سال انتخابات ریاست جمهور آمریکا.»
این کارشناس مسائل بین المللی افزود: «در دویست سال گذشته که انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا برگزار شده در هیچ کدام از سال های برگزاری انتخابات، آمریکا دست به اقدام نظامی نزده است چرا که ریسک بسیار بالایی برای رئیس جمهوری دارد که این اقدام را انجام دهد. اما این به این معنا نیست که مسئله نظامی گری یا جنگ کنار گذاشته شده است بلکه به این معنا است که احتمال اقدام نظامی بسیار اندک است اما این موضوع به شرایط و اوضاع و احوال بستگی دارد.»
بهشتی پور اظهار داشت: «اینکه اوباما بر مذاکره تاکید می کند منظورش این است که ایران پیش زمینه مذاکرات که توقف غنی سازی اورانیوم است را انجام دهد و آنگاه مذاکرات را آغاز کنند که چنین شرطی از سوی ایران پذیرفتنی نیست و ایران مسئله غنی سازی اورانیوم را خط قرمر خود می داند و بعید است به چنین مذاکره ای آن هم تحت فشار و در بدترین شرایط ممکن به لحاظ فضاسازی بین المللی و تصویب تحریم ها تن دهد. چرا که هر نوع مذاکره ای در این شرایط یعنی دادن امتیاز بدون آنکه امتیازی گرفت.»
وی افزود: «اگر غرب استراتژی برد – برد را دنبال می کرد و به جای استراتژی فشار و مذاکره به دنبال ایجاد فضای مثبت بود و آنگاه صحبت از مذاکره می کرد قطعا بهتر به نتیجه می رسید.»
بهشتی پور در پاسخ به این سوال که چه روندی در مذاکرات هسته ای ایران طی شده است که در گذشته غرب در مذاکرات از سیاست چماق و هویج استفاده می کرد ولی اکنون هدف خود از وضع تحریم های جدید را آغاز مذاکرات عنوان می کند؟، گفت: «غرب اساسا از ابتدا هم به دنبال همین استراتژی بوده است. یعنی مذاکره تحریم، تحریم مذاکره.»
وی افزود: «غرب الان ایران را تحریم نکرده است بلکه تحریم را گسترش داده و گرنه تحریم که چند سال است وضع شده است. این گسترش تحریم به این معنا است که چون سیاست های قبلی نتیجه نداده اکنون دایره تحریم ها را گسترده تر می کنند وگرنه استراتژی که تغییر نکرده است. استراتژی همان فشار آوردن از طریق تحریم و طرح اتهامات مختلف علیه ایران و سپس صحبت از مذاکره می باشد که وانمود کنند ایران مخالف مذاکره است. در حالی که ایران بارها عنوان کرده آماده مذاکره و گفتگو است اما چه مذاکره ای؟ مذاکره ای که دستورکار و هدف آن معلوم باشد.»
بهشتی پور تصریح کرد: «اگر غرب به دنبال این است که غنی سازی ایران متقوف شود، چنین مذاکراتی اصلا به نتیجه نخواهد رسید؛ ولی اگر هدف غرب این است که مطمئن شود ایران به دنبال دستیابی به سلاح هسته ای نمی باشد در این صورت ایران آماده مذاکره است تا ببیند چه اقداماتی را باید انجام دهد تا غرب مطمئن شود که ایران به دنبال بمب هسته ای نیست. اما در مقابل ایران هم انتظار دارد که اقدامات مثبتی را طرف غربی انجام دهد مثل طرحی که روس ها در طرح گام به گام پیش بینی کرده بودند. بدین صورت که در هر مرحله وقتی که اقدام مثبتی از طرف ایران صورت می گیرد یک اقدام مثبت هم از طرف مقابل انجام شود.»
بهشتی پور درباره علت مخالفت روسیه با تحریم های جدید اتحادیه اروپا علیه ایران گفت: «روس ها به این نتیجه رسیدند که غرب در این موضوع در حال بازی است و می خواهند ابتدا به مقصود خود برسند و بعد در مورد چگونگی بحث توقف غنی سازی به مذاکره بنشینند.»
وی درباره احتمال موفقیت مذاکرات عنوان داشت: «من معتقدم دستور کار و هدف مذاکرات باید معلوم باشد. اگر مشخص باشد که با حفظ غنی سازی در ایران چگونه می توان به این تضمین که ایران به هیچ وجه به دنبال دستیابی به سلاح هسته ای نیست رسید، این می تواند دستورکار خوبی باشد.»
بهشتی پور در پاسخ به این سوال که آیا به نظر نمی رسد مسئله عدم اعتماد و سوءبرداشت طرفین نسبت به اهداف یکدیگر مهمترین مانع در به نتیجه رسیدن مذاکرات می باشد؟، گفت: «به هر حال ایران جهت اعتمادسازی دو سال تمام غنی سازی را به صورت داوطلبانه متوقف نمود، اما نتیجه ای از این کار نگرفت. بنابراین کاری که از ایران جهت اعتمادسازی بر می آمده، انجام داده است و اکنون نوبت کشورهای 1+5 است که اقدامی عملی جهت اعتمادسازی انجام دهند و نه اینکه تنها در حد صحبت باشد که تاکنون این کار را انجام نداده اند. بنابراین غرب تنها به دنبال این هدف است که ایران غنی سازی اورانیوم را متوقف کند.»
وی در پایان تاکید نمود: «بنابراین صحبت اخیر اوباما ادامه سیاست های قبلی وی می باشد و تحول جدیدی رخ نداده است و این مواضع به نوعی بهره برداری تبلیغاتی در انتخابات ریاست جمهوری آتی آمریکا می باشد.»
بهر حال آن چه مهم است حفظ منافع ملی و صیانت از ثروت کشور است.من نمیدانم کجای قانون اساسی اجازه میدهد و کدام میهن دوستی حق دارد که کار را بجائی برساند که ما با ادامه وضع موجود و اجماع جهانی که علیه مان بوجود آمده نه غربی را رها کنیم و بچسبیم به چین که استراتجی حمایتش از ما این است که وقتی پای دیوارمان می گذارند نفت ما را به بشکه ای ده دلار بخرد.بهشتی پور عزیز اگر این نوشته را می خواند باید موضع یک تحلیل گر هشدار دهنده را بگیرد نه اینکه مانند مسئولان شعاری برخورد کند.
بنابر این متاسفانه باید عترف کنیم که سیاست اتمی کنونی کشور به هیچ وجه تامین کننده منافع ایران و حتّی کسانی که از آن حمایت میکنند نخواهد بود و در واقع کاملا شکست خورده است. زمان به سرعت میگذرد و اگر هر چه زودتر در صدد تغییر این راه براّ نیأیم ممکن است خیلی دیر شود. اگر تحریم نفت توسط اروپا تصویب شود آنها دیگر به توقف برنامه اتمی ایران رضایت نخواهند داد. البته شخصا فکر میکنم که بسیار زود، شاید در طول ۲ تا ۳ ماه آینده شاهد یک تجدید نظر اساسی در کشور در این مورد باشیم.