آقای حسین صفارهرندی چهارشنبه گذشته در روزنامه دولتی ایران یادداشتی با عنوان «بایکوت امید» نوشت که بخشهایی از آن در پی میآید:
"«فيل هوا كردن» كنايه از انجام كارى بس بزرگ است، آن قدر بزرگ كه انجام آن محال به نظر مى رسد. وقتی گفته مى شود «فلانى فيل هوا كرده»، اذهان مخاطبان اين خبر، آماده شنيدن يك واقعه عظيم و خارق العاده مى شود. از اين رو چنين خبرى اصطلاحا از ارزش خبرى بالايى برخوردار است، آن قدر بالا كه كنجكاوى مخاطب را براى دانستن و شنيدن اطلاعات بيشتر درباره اش به تكاپو وا مى دارد.آنچه بر و بچه هاى دانشمند و فناوران متعهد ايران عزيز دو روز پيش به نمايش گذاشتند، چیزی شبیه «فيل هوا كردن» بود. اين كه ايران به جمع معدود كشورهاى دارنده فناورى توليد ماهواره و تکنولوژی پرتاب آن پيوست، خبرى است كه ارزش آن از «فيل هوا كردن» كمتر نيست، اما چگونه اين خبر با همه جاذبه و شگفتی هايش نتوانست جايی در صفحات نخست برخی از روزنامه هاى ديروز كشورمان پيدا كند، جاى تأمل دارد... اين قبيل روزنامه ها در يكى دو سال اخير نشان داده اند در كار حرفه اى ايشان چنين معيارى وجود دارد كه آنچه از دولت نهم و دستگاه هاى منتسب به آن - و حتى دانشمندان و صنعتگران ميهن عزيزمان - صادر مى شود، غير علمى، عقب مانده، زيان بار و مايه سرشكستگى است. بالطبع انعكاس خبر پيشرفت غرورآفرين امروز ايران در حوزه فناورى هوا فضا، دستگاه معيارى پيش گفته را بر هم مى ريزد همچنان كه اين دوستان قبلاً هم به صورت رسمى اذعان كرده اند كه چون خود را در تقابل سياسى با دولتمردان كنونى مى دانند و تلاش مى كنند دولت فعلى را به زير كشند و خود جايگزين آن شوند، لذا انگيزه اى براى بازتاب دادن به توفيقات اين دولت ندارند، حتى اگر اين موفقيت ها به كام كل ملت شيرين آمده باشد. راستى اگر نام ماهواره «اميد» را «Hope» گذاشته بودند و اعلام مى شد كه تكنولوژى آن را دوستان آمريكايى تقديم كرده اند، باز هم بى تفاوتى ايشان را نسبت به خبر فضايى روز دوشنبه شاهد بوديم؟"
از آنجا که آقای صفارهرندی این بار نه در قامت یادداشتنویس روزنامه «کیهان» که در کسوت وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی این یادداشت را نگاشتهاند، ذکر چند نکته ، به نظر مناسب ميآيد .
1.به نظر میرسد استفاده از عبارات محاورهای و کوچه بازاری چون «فیل هوا کردن بروبچههای دانشمند» درسرمقاله روزنامه دولتی ایران ،فارغ از سوابق مطبوعاتی جناب آقای وزیر، خلاف شأن مقام وزارت است. بهويژه آن كه در اذهان عمومی (مخاطبان اصلی روزنامه «ایران») فیل هوا کردن ، حاکی از یک ادعای غیرواقعی و غیرممکن است و تشبیه دستاورد عظیم دانشمندان این مرز و بوم به فیل هوا کردن کمال بیانصافی است.
2.این که جناب احمدینژاد فرمان پرتاب موشک ماهواره بر «سفیر» را میدهند، جای بسی خوشحالی است و این مساله به اعتراف بسیاری از رسانههای بینالمللی یکی از دستاوردهای بزرگ مردم ایران به شمار میآید. اما به نظر نمیرسد که چنین پروژه ی عظیمی تنها در طی دو سال گذشته شروع شده و امروز به سرانجام رسیده باشد. اگر امروز رییس دولت نهم قیچی به دست ، به افتتاح طرحهایی این چنینی میپردازد، باید به این مساله نیز عنایت کافی داشت که مطالعات ابتدایی و اجرای این پروژههای عظیم به دیروز و سالهای پیشین باز میگردد.سالهایی که آقای رییسجمهور، استاندار و جناب وزیر ارشاد، نویسنده روزنامه کیهان بودهاند.
3. هرچند بنابر ادعای برخی افراد، دولت سید محمد خاتمی طی هشت سال نتوانست فیلهایی که دولت نهم در دو سال هوا کرد، هوا کند؛ اما به یاد میآورم هنگامی که دنیا به احترام ایده ی گفتوگوی تمدنهای رییسجمهور ایران ، سر تعظیم برای ایران و ایرانیان فرود آورد و سال 2001 " سال گفتوگوی تمدنها" نام گرفت، سکوتی معنادار و تلخ بر روزنامه فخیمه کیهان که جناب صفارهرندی سردبیری آن را عهدهدار بودند، سایه انداخت. هنوز چرایی این سکوت را نمیدانم و صد البته به اتهامزنی نیز نمیپردازم اما تنها یاد آوری میکنم که سوالهای بیپاسخ بسیارند.
4. جناب وزیر در بخشي از یادداشت خود آوردهاند "رفقا به بهانه همراه شدن يك ايرانى با يك گروه آمريكايى در عزيمت به فضا، روزهاى پياپى با عكس و تفاصيل بسيار به اين موضوع پرداختند. البته شايد اگر عزيمت اين ايرانى فضانورد به جاى اين كه با يك سفينه آمريكايى با فضاپيماى ساخت ايران صورت مىگرفت، ديگر قابل انتشار نبود! "
این که یک زن مسلمان ایرانی برای اولین بار با یک سفینه روسی به عنوان توریست فضایی و نه فضانورد به فضا میرود و قرآن کریم را با خود به فضا میبرد، مسالهای قابل توجه است و من بیصبرانه در انتظار درج خبر روزی هستم که دومین بانوی ایرانی با سفینهای ایرانی به عنوان فضانورد پا به کرات دیگر بنهد و بیشک این از جمله خواستههای آقاي صفارهرندي و همه ایرانیان است.
5. و دست آخر این که برادر گرانمایه، جناب آقای صفارهرندی دربخشی از يادداشت خود آوردهاند: "راستى اگر نام ماهواره «اميد» را «Hope» گذاشته بودند و اعلام مىشد كه تكنولوژى آن را دوستان آمريكايى تقديم كردهاند، باز هم بىتفاوتى ايشان را نسبت به خبر فضايى روز دوشنبه شاهد بوديم؟"
آیا میتوان تنها و تنها به این دلیل که برخی روزنامهها خبر «فیل هوا کردن برو بچههای دانشمند» را آن طور که مد نظر دولت است، منتشر نکردهاند به اتهامزنی پرداخت و آنان را به حمایت از دولت آمریکا متهم کرد؟!!!
كاش جناب وزیر فراموش نکنند که امروز ردای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بر تن دارند و این وزارتخانه قاعدتا باید ملجأ و مأمن همه روزنامهنگاران و اصحاب قلم باشد. کاش وظیفه ی اتهامزنی به اصحاب رسانه و به آنانی که اين وزارتخانه باید مدافعشان باشد، نه به آقای حسین صفار که به دیگران واگذاشته شود !
