
سفر اسرای کربلا به شام و کوفه
محمد علی ابطحی
24 بهمن 1386 ساعت 14:10
یاداشت جدید محمد علی ابطحی چنین است:
سفر مهم دیگری که در ادامه ماجرای کربلا به وقوع پیوست، سفری بود که بازماندگان کاروان کربلا به قافله سالاری حضرت زینب مجبور به انجام آن بودند. این سفر دو مقصد داشت؛ یکی کوفه و دیگری کربلا. به دلیل آن که در کربلا مردان کشته شده بودند، بیشتر اهالی این کاروان زنان بودند. روز یازدهم محرم آنان را به سمت کوفه سوق دادند. کوفه که روزی نه چندان دور، علی پدر زینب خلیفه مسلمین بوده و بسیاری از مردم هنوز زینب را میشناختند، اولین مقصد این کاروان بود. ابن زیاد والی کوفه بود. برای آن که قدرتنمایی کند دستور داد مردم در دروازه شهر اجتماع کنند تا ورود خاندان امام حسین را ببینند. در پیشاپیش آنها سرهای شهدای کربلا را میآوردند. مردم کوفه باور نمیکردند اینها فرزندان علی باشند. زینب که گویا از این منظره رنجآور به درد آمده بود، قویترین خطابه خود را خطاب به مردم کوفه ایراد کرد. ابن زیاد دستور داد آنان را به محضرش ببرند. آن چنان زینب به او بیاعتنایی کرد که حاکم برافروخت و فحاشی به زینب و حسین روا داشت. بعد از پایان این مراسم جشن، استاندار کوفه آنان را در این میانه راه سفر به زندان انداخت تا هم از یزید برای ادامه راه استفسار کند و هم خودش در مسجد خطابهای ایراد کند. وقتی سخنرانی میکرد عبدالله عفیف که دو چشم خود را در جنگ جمل و صفین از دست داده بود به نمایندگی از کسانی که علی و خاندانش را میشناختند جلسه را به هم ریخت و در نتیجه به شهادت رسید. فضای کوفه که چنین شد و نامه یزید برای اعزام آنان به شام هم که رسید، خاندان امام حسین را به همراهی سرهای شهدا به سمت شام فرستادند. نیمه دوم سفر از اینجا آغاز میشود. این بخش از سفر برای آنان سختتر بود. زیرا شام محل حکومت معاویه بود و از ابتدا تبلیغات علیه خاندان علی فراوان به گوش مردم رسیده بود. دروازه شام را چراغانی کرده بودند. تنها مخالف سرشناس را کشته بودند و خانوادهاش را به اسارت گرفته بودند. جشن بزرگی برپا بود. وقتی به شام رسیدند، یک راست آنان را به سمت مرکز خلافت بردند که در آن جشن مردم قدرت یزید را ببینند. در مسجد امام زینالعابدین خطبه بسیار غرایی خواند؛ این خطبه بسیار تأثیر گذار بود.
کد مطلب: 8224
آدرس مطلب: http://www.fararu.com/vdch.in6t23nikftd2.html